verhalen

Stel je eens voor, dat het heelal een vrouw is

“Stel je eens voor dat het heelal een vrouw is”, zei Freya bedachtzaam, “dan zou toch alles op z’n plaats vallen”. Ze had al een tijdje peinzend voor zich uit staan kijken , roerloos, haar linker voorpoot opgeheven in de lucht. Ze stond vaak zo, in een soort jachthouding, terwijl er niets te jagen viel. Als we haar uitlieten op het dijkje of als we haar hadden meegenomen naar de volkstuin kon ze zomaar een hele tijd zo staan te mijmeren. Volgens ons is Freya een heel oude ziel. We vragen ons vaak af wat er in haar kop met die grote wijze ogen omgaat. Heel anders dan ons andere hondje, wier hele leventje draait om eten en alles wat daarmee te maken heeft. Toen Freya nog een puppy was konden we al met haar praten in een taaltje dat een beetje op chinees leek. Later wisselden we gewoon onze gedachten uit. Een soort contact, waarvoor we geen woorden nodig hadden. “De Big Bang is dan niets anders dan een geboorte”, ging ze verder.”Het heelal is gewoon een vrouw met alles erop en eraan. Armen, benen, buik, billen, hoofd en natuurlijk ook een baarmoeder. Ze is alleen zo onmetelijk groot, dat je haar lichaam nooit helemaal kunt zien. Sterker nog: ze groeit steeds verder en wordt ook ouder. Dat noemen ze het uitdijend heelal”. Ze krabde zich even en zei toen….”en natuurlijk gaat ze ook dood op een keer, zoals alle levende wezens.” “Er zijn heel veel overeenkomsten tussen het heelal en een vrouw zoals jij. Dat komt omdat je naar haar evenbeeld geschapen bent. Het aantal planeten in het heelal loopt in de biljoenen net zoals het aantal cellen in jouw lichaam.”
Ik moest dit even op me laten inwerken en ik keek omhoog naar de sterrenhemel . Ik herinner het me nog goed, want het was vlak na de dood van Klaas. Het leek steeds echter en waarachtig en ineens voelde ik geen verdriet meer maar een overweldigend gevoel van verbondenheid met alles, met het heelal. “Dit moet ik proberen vast te houden”, dacht ik. Maar op het moment dat ik dat dacht, verdween het gevoel meteen weer. Ik heb alleen nog de herinnering . “Jij denkt teveel, zo werkt het niet”, zei Freya.
Christina Brummelaar